روز ابری
روز دلتنگی باران
شبی خسته زفریاد گل شبنم رسیدم تا به عمق شب تو آنجا رخنه کردی در سرای من
سبویم را شکستی و مرا از غیر بگسستی ولی چون ماه شبگردی
شبی بودی
دگر رفتی به سان یک دل سردی تو ای زیبا کجا رفتی
ببببببببببببببببببببببببببببببببببییییییییییییییییی وفففففففففففففففففففففففففففففا
هر که با مرغ هوا دوست شود خوابش آرامترین خواب جهان خواهد شد