| تبليغات | X |
امشب حس فریاد دارم .میخوام داد بزنم که از اینجا خسته شدم.میخوام فریاد بزنم
خدا جون ( بهترین بهترین من)اینجا اونجایی نبود که میخواستم.حس گریه ... همراه
حرف و آمیخته با فریاد.چه کنم که خلوتی نیست...خلوتی نیست.
از خودم خسته شدم .شاید اگه مدتی با خودم قهر کنم.عقلم سر جاش بیاد.نمیدونم.
و در نهایت به قول آنتوان سنت اگزوپری:
تو در مقابل کسی که او را اهلی کرده ای مسئولی.....
روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیز را رها کنم.شغلم را دوستانم را مذهبم و
خلاصه زندگیم را.
به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خداوند صحبت کنم.
به خدا گفتم آیا میتوانی دلیلی برای ادامه این زندگی برایم بیاوری؟
و جواب او مرا شگفت زده کرد.
او گفت آیا سرخس و بامبو را میبینی؟
پاسخ دادم :بله.
فرمود:هنگامی که درخت بامبو و سرخس را آفریدم به خوبی از آنهن مراقبت کردم.به
آنهانور و آب و غذای کافی دادم. دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک بر آورد و
تمام زمین را فرا گرفت اما از بامبو خبری نبود.من از او قطع امید نکردم. دردومین
سال سرخس بیشتر رشد کردندو زیبایی خیره کننده ای به زمین بخشیدند
اما همچنان از بامبوها خبری نبود.من بامبو ها را رها نکردم.در سالهای سوم و چهارم
نیز بامبو رشد نکرد.اما من بازهم از آنها قطع امید نکردم.در سال پنجم جوانه کوچکی
از بامبو نمایان شد.در مقایسه با سرخس بسیار کوچک و کوتاه بود اما از باگذشت
۶ ماه ارنفاع آن بیش از ۱۰۰ فوت رسید.
۵ سال طول کشیده بود تا ریشه های بامبو به اندازه کافی قوی شوند. ریشه هایی
که بامبو را قوی میساختند و آنچه را بدان نیاز داشت را فراهم میکردند.
خداوند در ادامه فرمود: آیا میدانی در تمامی این سالها که تو درگیر مبارزه با سختیها
و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحکم میساختی. من در تمام این مدت
تو را رها نکرده بودم.همانگونه که بامبو را رها نکرده بودم.
هرگز خود را با دیگران مقایسه نکن.بامبو و سرخس هر دو گیاه متفاوتند.اما هر دو به
زیبایی جنگل کمک میکنند.زمان تو نیزفرا خواهد رسید.تو نیز رشد میکنی و قد
میکشی.
از او پرسیدم: من چقدر قد میکشم؟
در پاسخ از من پرسید: بامبو چقدر رشد میکند؟
جواب دادم:هر چقدر که بتواند.
گفت تو نیز باید رشد کنی و قد بکشی.هر اندازه که بتوانی.
به یاد داشته باش که من هرگز تو را رها نخواهم کرد.
( پس هرگز ناامید نشو )
